Alles is al gebeurd.
Het was voorbij voor het begon.
De wereld kan morgen ondergaan, dat weet iedereen.
Je kan het einde niet veranderen, maar wel de weg erheen.
Hallo!
Tering!
Kijk naar me
"Kijk naar me"?
Oké...
Ik weet dat dit vreemd is en dat je doodsbang bent...
...maar rustig aan.
Je droomt niet, je bent noch dronken noch high.
Dit...
Dit gebeurt echt. Als je je hart kan laten stoppen met bonzen...
...en je gedachten kan verdrinken in een zee van verwarring...
...dan leg ik alles voor je uit.
Maar je wilt misschien eerst wat slokken bourbon nemen.
Wat...? - Dat zal helpen.
Ja, kut...
Ik weet niet zeker hoe...
...ik dit ga uitleggen want het is echt ongelooflijk.
Dus ik...begin bij het begin.
Alex Jacobs?
Ben je een advocaat? - Rebecca Stillman van ARIST.
Mag ik binnenkomen? - Wat is ARIST in godsnaam?
Advanced Research Institute of Science and Technology, voor NSA.
NSA? Ik ben vrijgesproken, dus je kunt met mijn advocaat praten...
Ik wil je een baan aanbieden.
Dat was een serieuze map. Geen slechte geheimhoudingsverklaring.
Je belt aan en biedt me een baan aan, maar vertelt niet wat het is?
Ik kan helaas niets onthullen voor je de verklaring ondertekent.
Het is een voorzorgsmaatregel, geen verplichtingen.
Om te tonen hoe belangrijk het is dat je ons aanbod overweegt-
-wil ik je iets aanbieden om je aandacht te wekken.
Wat is dat? - Teken, dan is het van jou.
Betaal je me om te ondertekenen? - Je hebt niets te verliezen.
Oké, laat horen. - Je zal een boodschap ontcijferen.
Oké, waarom ik? - Je bent een van de beste.
Onzin! Ik ben goed, maar niet de beste.
We vinden je werk goed, Alex. Vooral je Amber-algoritme.
Het Amber-algoritme? Dat maakte velen kwaad.
Het overtrad wetten en bracht honderden multinationals in gevaar.
Zelfs je eigen bedrijf. - Dat was ik niet alleen.
NSA dwong ons achterpoorten te creëren voor "nationale veiligheid".
Toen de informatie lekte, lieten ze ons als een baksteen vallen.
Hartstikke bedankt, Oom Sam! - Dat zijn zaken.
Een samenzwering. Ik ondertekende een geheimhoudingsverklaring.
Wat voor ethisch ambigu plan is het deze keer?
Twee maanden geleden vonden we 'n onbekende Amerikaanse satelliet.
Binnenin zat een gecodeerd bericht dat we niet kunnen ontcijferen.
Wat bedoel je onbekend? - We hebben hem nooit gelanceerd.
Hij is dus niet Amerikaans? - Jawel.
Hij is van ons, maar niet van deze tijd.
We denken dat hij uit de toekomst komt.
Neem me niet kwalijk...wat? - Er stond waar hij vandaan kwam.
Eerst hadden we twijfels, maar na heel wat testen stelden we vast...
...dat ie terug in de tijd is gestuurd. - Dat meen je niet?
Hij heeft geavanceerde uitrusting... - Is dit een ongedekte cheque?
Dat is geen ongedekte cheque. Ik ben doodserieus, Alex.
Je bedoelt dus dat een satelliet terug in de tijd is gestuurd-
-en het heeft een gecodeerd bericht dat jullie willen dat ik ontcijfer?
We brengen je naar een beveiligd lab met onbeperkte tijd en middelen.
Serieus? Een beveiligd lab?
In een privé-faciliteit. We kunnen je verdoven en transporteren...
Als een veiligheidsmaatregel. - Verdoven? Nee!
Dit is een unieke kans. - De NSA stuurde jullie hierheen.
Het is moeilijk te verwerken. - Als jullie me willen misleiden...
...moet je geloofwaardiger zijn. - Neem je telefoon.
Waarom? -Ik heb het geld overgemaakt.
Dat was voor het ondertekenen van de verklaring.
Als je ondertekent dat je voor ons wilt werken...
Niemand wil een cryptograaf inhuren die aan implementatie doet.
Je werkt voor startups onder een alias en woont in je ouderlijk huis.
Je kan het je niet veroorloven nee te zeggen. Kijk op je telefoon!
Je meent het echt? - Uiteraard.
Als je ondertekent krijg je de helft van het geld nu, de rest later.
Ja, ik ondertekende het. Het was belachelijk veel geld.
De volgende dag haalden ze me op.
Je arm.
Dat kan je niet menen?
Doe maar rustig aan.
Hoe is het met je hoofd? - Alsof ik lobotomie onderging.
Het gaat over.
Ben je klaar om het lab te zien? Volg me.
Hier heb je het!
Ik ga toch gewoon ontcijferen?
Hier heb je alles wat je nodig hebt, anders moet je het maar zeggen.
Is dit het? - Ja, daarin lag de code.
Ongelooflijk!
Is het vacuüm? Hebben ze quantumgeheugen gebruikt?
Ja, maar we konden alleen ruis horen.
Woordenboekenaanvallen? - Geen succes.
Volgens ons saboteerden ze het encryptie-algoritme. Daar begin je.
Ze lieten een achterpoort open. -Lets waar jij expert in bent.
Oei, oei, oei! Dit kan even duren.
Ze stuurden het terug naar dit tijdstip met een reden.
Ze denken dat we het kunnen ontcijferen. Het ligt op een server.
Dat kan helpen de code te kraken. - Heb je een idee wat het is?
We wachten allemaal in spanning.
Ik zie geen koffiekan. Daar moet iets aan gedaan worden.
Ik wil ook een minikoelkast met bier. Ik maak geen grap.
Ik wil ook een fles whisky of bourbon, niets jonger dan 20 jaar.
Als je dat voor me regelt...
...krijg je de sleutel.
Goedemorgen. - Oh ja? Ik miste de zonsopgang.
Vooruitgang? We weten dat het werk vermoeiend is-
-en de omgeving claustrofobisch. We geven je vrij dit weekend.
Je zegt "wij" de hele tijd. Wie zijn wij?
Je bent vijf weken bezig, Alex. Je moet naar buiten en mensen zien.
Niet nodig. - Het zou je goed doen.
Menselijk contact is belangrijk en je weigert onze psycholoog te zien.
Een gesprek per dag helpt. -Ik wil mezelf niet horen praten.
Ik heb geen behoefte aan interactie en voel me niet genoodzaakt-
-triviale spelletjes te spelen met je hersendokter.
Dus laat me alleen zijn, dan kan ik wat gedaan krijgen?
Mag ik? Ik wil graag dat jullie investering wat opbrengt.
Ik ga een één toevoegen aan de verticale beweging en...
De diagonaal is nul.
Laat ons dat proberen.
Verdomme!
Hallo! Hallo!
Idioten.
Dat vertelde je nooit. - Wat?
Dat ik niet de eerste cryptograaf ben hier.
Ik ben vast degene die je belt als niemand anders de klus klaart.
Dat zijn blauwdrukken van een soort machine, meer weet ik niet.
Het is onvolledig. - Heb je alles gelezen?
Een deel.
Hier is nog iets. Een bericht.
Dat is... - Navajo.
Jullie houden het lokaal. Dat is een waarschuwing.
Er komt een derde wereldoorlog en die machine moet ons beschermen.
We waarderen je diensten. Je krijgt de rest van het geld.
We verdoven en brengen je thuis. - Wat? Geen champagne?
Om zeker te zijn dat je je aan het contract houdt, word je bewaakt.
Graag gedaan! Heb je enig idee wat ik hier gedaan heb? Laat me los...
Wat...?
Ik dacht eerst dat het een bijwerking van de verdoving was.
Of dat alle stress mijn lichaam verliet.
Het duurde vier dagen voor mijn maag iets kon binnenhouden.
Toen begon het.
Alex Jacobs? - Ja?
Mijn collega en ik willen je wat vragen stellen.
Komen jullie van ARIST? - Mogen we binnenkomen?
Tuurlijk.
Nou...waar gaat dit over?
We willen je wat vragen stellen. - Als een soort klantenonderzoek?
De vragen gaan over je laatste job. - De satelliet?
Ik kan er niet over praten. Ik heb een contract ondertekend.
We vroegen ons af waarom je akkoord ging de code te ontcijferen.
We zijn nieuwsgierig. -Ik kan er niets over zeggen.
De antwoorden op onze vragen overtreden het contract niet.
Jullie vragen waarom ik het deed? - Ja.
Jullie betaalden me. - Deed je het voor het geld?
Nee, niet voor het geld. Ik deed het voor jaarvoorraad aan mondwater.
Ja, ik deed het voor het geld.
Deed je het niet uit altruïsme? - Altruïsme? Nee.
Ik genas geen kanker. Ik ontcijferde een bericht.
Je besluit was dus egoïstisch? -Ik heb al een hele week migraine.
Jullie moeten me helpen. - Heb je hulp nodig?
Wat willen jullie? - We zijn nieuwsgierig.
Jezus Mina! - Je ontcijferde de code tegen geld.
Net als je vorige opdracht met achterpoorten in de veiligheid.
Doen de gevolgen je niets? - Gevolgen? Het is maar een baan.
Doe ik het niet, dan iemand anders. - Waarom werd jij gevraagd?
Waarom werd jij gevraagd? - Waarom...
Weet je wat? Zou ik jullie legitimatie mogen zien?
Legitimatie? - Ja, ik wil ze graag zien.
Voel je je verantwoordelijk voor de schade die 't wapen zal aanrichten?
Stelt een legitimatie je gerust? - Het wapen uit de blauwdrukken.
Maakt dat je meer coöperatief? - Waar hebben jullie het over?
De blauwdruk die je ontcijferde. - Vertrouw je het?
Wist je het niet? - Nee.
Ik wist het niet. - Hoe voel je je nu je het weet?
Heb je spijt?
Het was een opdracht, oké? Ik had geld nodig, dus ik aanvaardde ze.
Er was geen overleg, geen achterliggende motieven.
Dus wat ik ook...
...ontcijferde, heb ik niet gemaakt dus niet mijn verantwoordelijkheid.
Maakt het je bang? - Vertrouw je ons?
Dacht je ooit aan je eigen dood? - Dacht je aan zij die zullen sterven?
Jullie moeten nu gaan.
We willen je bedanken voor je tijd en beantwoorden van onze vragen.
Het betekent veel voor ons.
Wat...?
Wat doe je? Je hebt geen toestemming om dat te doen.
Het is regeringseigendom. - Hackten jullie mijn computer?
Je wist dat we je bewaakten. - Volgen jullie me nu?
Je moet het contract volgen. Laat dit niet nog eens gebeuren.
Jullie stuurden...mensen hierheen.
Ik hoop dat jullie gisteren genoten hebben van hoe ik me afrukte!
Dat meen je niet?
Alex? - Ja.
Alex? -Ik ben hier!
Wacht hier.
Hoi.
Ik weet dat dit een beetje...
Ik zat vast...ik zat vast... ik zat vast op een van de vergelijkingen.
Ik denk dat het te maken kan hebben met het kwantumschuim.
Door alle kleine wormgaten of het is een holografisch principe.
We leven in een tweedimensionale wereld. Vandaar 't grootteverschil.
Alex... - Wacht even!
Ik besefte net dat ik op een dwaalspoor zat.
Ik focuste alleen op wat ik zag, niet op wanneer ik het zag.
Wat is dit allemaal? - Het antwoord.
Waarop? - Op hen.
Als ze door tijd en ruimte kunnen reizen kunnen ze 't ook controleren.
Ze kunnen dus in dezelfde ruimte leven, maar in een andere tijd.
Ze kunnen zich in dezelfde ruimte bevinden, maar niet op dit moment.
Ze kunnen 6 uur in de toekomst zijn of 1 2 uur in het verleden.
Ze kunnen zich in een tijd bevinden waar niemand hen ziet-
-maar in een ruimte waar ze ons kunnen volgen. Dat begreep ik niet.
Ze kijken naar ons door tijdsvensters.
Ze observeren ons, bestuderen ons en zijn verdomme overal!
Je moet hiermee stoppen. - Nee, ik moet niet stoppen.
Jullie moeten stoppen. Jullie mogen die machine niet bouwen!
Het komt niet van ons of de toekomst. Het komt van hen!
Ze legden de blauwdrukken en het bericht in de satelliet-
-om een nieuwe oorlog te beginnen, niet verhinderen. Dat is hun plan!
We hebben je medische dossier.
We weten van je tumor.
Betaalt ARIST-schadevergoeding? - Het spijt ons, Alex.
Jullie zetten me in een ruimte met een satelliet die straling afgeeft.
Dat is het! Dat is het!
Laat me hen zien, laat me naar hen kijken wanneer ze naar mij kijken.
Je hallucineert. - Dat willen ze ons doen geloven.
Dit verandert niets! - Jawel! Bouw die machine niet!
Dit gaat niet over de machine. Je bent ziek!
Nee!
Het spijt me. Je hebt geen familie, maar heb je vrienden die je wil...
We kunnen je helpen als je iemand wil zien of je ergens heen wil.
Maar je moet hiermee stoppen. -Ik ben niet stervende!
Ontkenning is klote.
Maar ze luisterden niet naar me, ik wist dat er iets zou gebeuren.
Een deel van me dacht dat ik gek werd.
Maar toen besefte ik dat ik niet de enige cryptograaf was daar.
Hallo!
Beth Carter?
Ik heet Alex Jacobs en werk als cryptograaf.
Wat doe je hier? -Ik werd ingehuurd door een bedrijf.
ARIST. -Ik voel me niet zo goed...
Mag ik even met je praten?
Het is belangrijk!
Luister! Ik werkte aan hetzelfde bericht als jij.
Je hoeft je geen zorgen te maken. Ik werk niet voor ARIST.
Ik vond je adres in de bibliotheek. Ze weten niet dat ik hier ben.
Ik verbleef in dezelfde ruimte als jij.
Ik zag... Je naam stond in het bed gekrast.
Het bericht...
Het bericht is niet wat het lijkt.
Het is niet van ons! Ik probeerde het hen te vertellen.
Ze weigeren te luisteren.
Ik zie dingen die ik niet kan verklaren. Niemand gelooft me...
...omdat ik stervende ben.
Ik ben stervende.
Ik heb nog zes maanden te leven. -Ik heb er nog twee.
Ik snap het nog steeds niet.
Het is moeilijk te begrijpen dat ik over vier weken niet meer kan gaan.
Over zes weken kan ik niet meer praten.
En over acht weken ben ik veranderd in as.
Was er iets mis met mijn encryptie?
Huurde ze daarom jou in? - Nee, nee.
Zover ik weet wilden ze gewoon dat ik met je zou samenwerken.
Je weet dat het een wapen is? - Natuurlijk.
Een waarschuwing uit de toekomst zal geen gewone tekening tonen.
Het is...niet van de toekomst.
Sorry, ik bood je niets te drinken aan. Koffie?
Ik neem graag iets sterkers.
Ik vergat dat ik die had.
Wil jij niets? -Ik drink niets.
Ik heb erover nagedacht te stoppen maar...wat maakt het uit.
Je bent de eerste waar ik mee praat in meer dan een maand.
Behalve de dokters.
En Cipherman, maar hij is...
Neemt ARIST nog steeds contact met je op?
Ik ben vrij zeker dat hij voor hen werkt.
Dat moet wel, anders zou hij niet kunnen...
Sorry, maar wie is Cipherman?
Het scherm werd zwart en plots begon hij met mij te communiceren.
Dat was een maand geleden en sindsdien praatten we elke dag.
Liet hij je problemen oplossen? - Zo kon ik aan iets anders denken.
Waar praatten jullie nog over? - Vooral kwantumfysica.
Soms daagde hij mijn kennis uit. - Testte hij je?
Het was meer om een gesprek te kunnen voeren.
Ik nam screenshots om voor mezelf te bewijzen dat het echt was.
Na de diagnose is het moeilijk om te weten.
Ik ben nog steeds onzeker of je wel echt bent.
Ik moet gaan liggen. - Kom, ik help je.
Bedankt.
Wil je...wat Valium?
Nee, dat helpt niet meer.
Ik ben echt.
Nietwaar. - Jawel, ik ben hier. Ik ben echt.
Ik schreef mijn naam nooit binair op...
Goedenavond
Heb je mijn probleem bekeken? -Ik kon het nog niet oplossen.
Jammer. Je bent anders zo snel. Hoe voel je je vandaag?
Hij vraagt hoe je je vandaag voelt? "Misselijk."
Je bent Beth niet.
Jemig!
Hoi! Voel je je beter vandaag?
Goed. Ik heb een vraag. Ik keek rond. Heb je meer...
Heb je nog meer problemen die hij je heeft gegeven.
Wat heb je gedaan? - Het is een bericht.
Er ontbreken delen, maar het is een bericht.
Heb je ze ooit samengelegd?
Het zijn puzzelstukken.
Je ontcijfert ze, lost ze apart op en dan voeg je ze samen.
Ik denk dat hij je iets wil zeggen. - Heb je...?
Wat? Ja, hij nam gisteren contact met me op.
Heb je met hem gesproken? - Ja, hij wist dat ik jou niet was.
Nee, je mag niet met hem praten. - Hij had door dat ik jou niet was.
Dit is van mij. Dit is mijn computer, mijn aantekeningen, mijn huis...
Ik denk niet dat hij bij ARIST werkt. - Je kan hier niet zijn.
Weet je wat het verschil tussen jou en mij is?
Mij kan het allemaal niets schelen.
NSA dwong mijn bedrijf achterpoorten te coderen.
Ik twijfelde geen seconde. Ik dacht alleen aan het geld.
Maar jij? Nee, jij niet. Ik heb je cv gelezen.
Je werkte voor Everleaf. Je zei het NSA om op te rotten-
-in plaats van de integriteit van hun klanten te schaden. Ze weigerden.
Jou kan het wat schelen. Help me dit te stoppen.
Kom hier.
4 juni. Dat was toen ik de job aanvaardde.
Daarna werd ik ziek. Ik begon te hallucineren.
Ik probeerde rationele, redelijke verklaringen te vinden.
Maar geen enkele overtuigde me, dus ik dacht aan het bericht.
Aan de sleutel en het Quantum geheugen.
Gepolariseerde fotonen met berichten uit de toekomst.
Fotonen zijn gewoon lichtpaketten en licht reist door het universum.
Wat als iemand of iets berichten de afgrond instuurde?
Door ruimte, door tijd?
We moeten ze gewoon zoeken.
Ik begon fotonen te vangen en codes te ontcijferen.
Ik werd geobsedeerd.
Ik dacht dat doden met me spraken.
Dat ze me riepen uit de hemel.
En tussen die stemmen hoorde ik mijn eigen stem.
Ik praatte gewoon met mezelf.
We hadden de job niet mogen doen. Het schaadde onze gezondheid.
We zijn niet dezelfde personen als voorheen.
Je ziet hen, nietwaar?
Alles wat je denkt dat je ziet is gewoon de dood.
Zie je die persoon bij het raam?
Als ik hallucineer, hoe kunnen we dan allebei hetzelfde hallucineren?
Dit is echt. Het gebeurt!
Ze legden het bericht in de satelliet en die machine.
Dit zal de dominostenen doen vallen. We moeten iets doen!
Ik wil gewoon vredig sterven.
Kan je alsjeblieft weggaan?
We waarschuwden je.
Waarom sprak je met Beth Carter? - Meen je dat?
Ik vroeg je het te vergeten. - Gaan jullie me vermoorden?
Dit gaat over de nationale veiligheid. We kunnen er niet altijd voor je zijn.
Bewijs me een dienst. Neem een pistool en schiet door die tumor!
Je staat er niet alleen voor.
Je leven is bijna voorbij, maar wil je iets oplossen kunnen we helpen.
Wat gebeurt er met Beth? - Dat zijn je zaken niet.
Laat haar met rust. - Hielpen jullie haar ook?
Je mag Beth niet meer bezoeken.
Dit is de laatste keer dat ik hierheen kom. Begrepen?
Wat gebeurt er anders?
Je bent niet de enige die besmet raakte in het lab.
Tijd is het enige wat we hebben. Gebruik het op de juiste manier.
Kut.
Ik dacht dat ik...
...hier niet meer was.
Ik dacht dat ik ontvoerd was.
Ik bevond me ergens in een glazen tank.
Als mieren in een mierenkolonie, hard zwoegend.
Vergeten door de wetenschappers die over ons waken.
Hoi, Alex.
Ik weet wie je bent. - Nee, nietwaar.
Rebecca.
Fout.
Wie ben je?
Je kent me niet. Ik ken jou.
Ben je een van "hen"?
Wie zijn hen?
ARIST?
Nee.
Ze zal er gauw zijn.
Is dit echt? -Ik hoop echt van niet.
Je bent dronken. - Ze namen alles.
Wie?
Die trut en haar waakhonden bij ARIST.
Gaat het? - Ja. Nee, ik ben stervende!
Hij was hier net. - Een van hen?
Nee, niet een van hen. Die klootzakken zijn overal.
Ik praat over je man, Cipherman. - Nam hij contact met je op?
Hij zei me hierheen te komen. Hij gaf me je adres.
Je hebt gelijk. Hij zoekt een manier om de machine uit te schakelen.
Hij stuurde me de blauwdrukken.
Het moet iemand zijn die daar werkt en hier toegang tot heeft.
Begrijp je hier iets van?
Een stalen buis, een hitteschild, een vacuümkamer...
Bestuurd via geïsoleerd netwerk. - Ze...spelen met ons bestaan.
Liet hij je de algoritmes berekenen?
Wat betekent dat hij de computer wil en de machine gebouwd is.
Ik snap het niet.
Hoe is het mogelijk? Zoiets zou jaren moeten duren, toch?
Ik neem aan van wel, anders zou hij gewoon de blauwdrukken wijzigen-
-en hen een namaak laten bouwen.
Wij hebben dit gedaan.
We wisten niets.
We wisten het. We wilden het gewoon niet toegeven.
Heb je de tijdseffecten gevoeld?
Ze worden erger.
Ik wil niet dat wat ik zag werkelijkheid wordt.
We begonnen een virus op te bouwen tegen de machine-
-met de hulp van Ciphermans.
We waren gewoon drie mensen die deden wat we konden.
We probeerden alles gewoon goed te maken.
Toen kwam er een ogenblik waarop ik bij mezelf dacht "kut"!
We zijn gewoon twee personen die stervende zijn.
Die gek worden en zich achter elkaar verstoppen.
We voelden ons geïsoleerd van de buitenwereld.
Dat duurde niet lang.
Doe de deur op slot!
Goed, je hebt ze. - Wat doe je hier?
ARIST is me op het spoor. - Ben jij...
Nee, maar ik ken hem. Ik probeer dit van binnenuit te stoppen.
We kunnen niemand vertrouwen. Dit is een van de ARIST-oprichters.
Hier. -"Miles Driskoll. Cipherman".
Z'n adres. Ik liet jullie samenwerken om het virus te ontwikkelen...
...dat de machine uitschakelt. - Je ziet wat wij zien.
ARIST ontkent alles. Ze denken dat we hallucineren door de tumoren.
Maar als meerderen het zien... - We hebben geen bewijs!
Het leger financiert het project en zal het wapen nooit laten gaan.
Eén bericht was genoeg voor hen om het te bouwen.
Weten ze wat ze doen? - Ze denken van wel.
Maar wat op de verpakking staat is niet waar het voor dient.
We hebben geen tijd. Pak alles wat je kan en ga hier weg. Schiet op!
Jij kraste Beths naam in het bed. - Je ontdekte het iets te laat.
Schiet op!
Ze zijn hier. Snel.
Zoek Driskoll. Geen telefoons en enkel cash. Laat geen sporen na.
Jullie moeten opschieten. De tijdseffecten worden alsmaar erger.
Wat wil dat zeggen?
Ze worden elke minuut sterker.
Ze beginnen te communiceren, hun bestaan wordt meer dan observatie.
Ga. - En jij?
Ik probeer jullie tijd te winnen. Schiet op. Ga!
Wat denk je dat ze met haar zullen doen?
Hij lijkt mensen niet zo leuk te vinden.
Ja, het is open!
Hallo. - Beth! Wat fijn je te zien.
Het was fijn MT je te praten. Zelfs met Mr Jacobs. Kom binnen!
Excuseer me voor de rotzooi.
Je weet nooit wanneer iets van pas kan komen.
Ik ben een van de oorspronkelijke onderzoekers.
Een van de oprichters van ARIST.
De laatste ontdekking was niet onze eerste ontmoeting...
...met onze vreemde vrienden.
We vonden een andere satelliet vele, vele manen geleden.
We denken dat het rond de aarde draaide honderden jaren lang-
-voor we hem konden neerhalen.
Dat was ongeveer 50 jaar geleden. - Is er nog een satelliet?
Ja. Die draaide rond de aarde tot de technologie ver genoeg was-
-om hem neer te halen en zijn geheimen te onthullen.
Ze wachtten op ons. - Ja, op een manier.
Kom binnen. Alsjeblieft.
Als dit eerder gebeurde, kunnen we het toch verhinderen?
Niet echt. Het lijkt op de situatie die we toen hadden, maar niet echt.
We haalden de satelliet neer en vonden een cryptisch bericht-
-samen met de blauwdrukken.
Maar het doel was anders. Ik denk dat ze zich probeerden hechten...
...aan onze dimensie.
En ankers uit te gooien, om het zo te zeggen.
Onze dimensie? Bedoel je... - Ja, ja!
Ja, inter-dimensionele wezens! Dat is wat ik denk dat ze zijn!
Geweldig, toch? Maar ik denk niet dat ARIST mijn enthousiasme deelt.
Toen ik het hen wilde vertellen werd ik onteerd, opgesloten en-
-uit de onderzoekswereld gegooid. Ze zeiden dat ik paranoïde was.
Niets tegen wat jullie doorstonden. Ik kreeg ook een tumor, een kleintje.
Hij is niet kwaadaardig, maar hij zorgt ervoor dat ik hen kan zien.
Maar ze bestaan niet op hetzelfde niveau van lineaire tijd als ons-
-dus het was moeilijk een manier te vinden het begrijpelijk te maken-
-wat herkenbaar is voor jullie, denk ik.
Om nog maar te zwijgen over de psychiatrie in de jaren '70.
Ga alsjeblieft zitten.
Als ze op een ander niveau bestaan, wil dat zeggen-
-dat hun werkelijkheidsbeleving anders is.
Ik ben vrij zeker dat ze de dingen niet begrijpen zoals wij het doen.
We zijn heel primitief en zij zijn echt heel ontwikkeld.
Uit welke dimensie ze ook komen... - Beleven ze tijd niet lineair.
Ik denk dat ze tijd beleven als een enkel moment.
Dus als de eerste machine een soort ketting was...
...wat doet de nieuwe machine dan?
Ik geloof dat de nieuwe machine hen, ik vind geen beter woord-
-toegang geeft tot onze dimensie.
Stel jullie voor dat ze naar een videocassette kijken-
-en wij zijn de personages die van het begin tot het einde bewegen.
En we kunnen enkel dingen op die manier beleven.
De eerste machine was een afstandsbediening-
-om naar de hele film te kijken.
Ze konden ons niet beïnvloeden, wijzigen, met ons communiceren.
Maar met de nieuwe machine hebben ze de mogelijkheid-
-om recht door het tv-scherm te reiken.
Hoe dichter bij de activatie, hoe meer we de effecten voelen.
Ze worden duidelijker. De effecten zijn als golfbewegingen.
De tijd bloedt achterwaarts, er is een overstroming van effecten.
Ze verplaatsen zich naar de toekomst en het verleden.
Hoe dichter we bij dat punt komen, hoe sterker de effecten worden.
Rebecca probeerde ons te waarschuwen.
Ja, dingen zijn echt vreemd bij ARIST.
Alles in hun dichte nabijheid wordt dramatisch beïnvloed.
Mensen bewegen in slowmotion en gesprekken overlappen elkaar.
Het is gek! Gestoord!
We weten niets. Niets.
We willen hun bestaan verklaren, en begrijpen ons eigen bestaan niet.
Mijn theoretische beschrijving van hun bestaan is dit - een theorie!
We proberen te begrijpen, maar het is niet eens dichtbij de waarheid.
Een goed voorbeeld: Hoe ervaren jullie hen wanneer jullie hen zien?
Als mensen, bedoel je? - Ja.
Lang, bleek zonder gelaatstrekken.
Jullie zien hen als een soort robots, jullie hersenen kunnen niets anders.
Maar dat is waarschijnlijk helemaal niet hoe ze eruitzien.
Hoe weten we hoe ze eruitzien? We kennen geen andere dimensies.
Zeker is, ze lijken niet op mensen. Jullie moeten hem in de tuin zien.
Heb je een van hen in je tuin? - Oh, ja!
Hij is daar al 30 jaar en is nog niet van zijn plaats geweken.
In het begin zag ik hem als antropomorfistisch.
Maar hoe meer tijd verstreek, hoe meer mijn brein zich aanpaste.
En hoe meer hij veranderde. Hij is een trouwe vriend.
De trouwste vriend die ik ooit heb gehad.
Ik zie niets.
Echt? Dat is uiterst interessant.
Hoe ziet hij eruit? - Hij is onbeschrijflijk.
Behoorlijk angstaanjagend, eigenlijk.
Alles aan hen is zo fascinerend, zo mysterieus.
De encrypties bijvoorbeeld. - Wat bedoel je?
Jouw encryptie was anders dan die van Beth.
En die van haar was anders dan de mijne. Hoe kan dat?
Ze kennen onze werkelijkheid niet! Hoe kunnen ze coderen voor ons?
Ze plaatsten iets dat er anders uitzag voor ons alle drie.
Toch kwamen we altijd tot dezelfde conclusie.
Het valt niet te verklaren!
Daarom huurde ARIST verschillende cryptografen in.
Ik denk niet dat het straling was dat ons onze vrienden deed zien.
Het zijn fysieke bijwerkingen van de wijziging van onze realiteitszin.
Net zoals een moeilijke puzzel ons hoofdpijn kan bezorgen.
Deze puzzel bezorgde ons tumoren. Heel bijzonder!
We zijn dus de pineut.
Zo kan je het stellen.
Maar er is nog steeds tijd om het te voorkomen.
Nee, ik denk niet dat er iets is dat we kunnen doen.
Heb je een virus gemaakt dat geen schijn van kans heeft?
Nee, nee! Het virus zal werken.
Maar we hebben gewoon niet genoeg tijd om het te voltooien.
Deze effecten komen waarschijnlijk van iets dat al gebeurd is.
De activatie van de machine kan al gebeurd zijn in de toekomst.
We kunnen niet... Er moet iets zijn dat we kunnen doen.
De effecten komen misschien niet van de activatie van de machine.
Ze kunnen van de detonatie zijn. - Jemig, kunnen we het stoppen?
Detonatie? - Er is misschien een andere manier.
Ontmantelen. Het in stukken slaan met een voorhamer!
Geweldig! Goed dat we zoveel tijd besteedden aan het virus maken.
Het probleem is dat ARIST het opnieuw zal bouwen.
Jullie moeten bij de server komen en de blauwdrukken verwijderen.
We weten niet waar het gebouw is. - Nu wel.
Ik was bij de oprichting van ARIST en ken het gebouw goed.
Jullie kunnen via de tunnel in de oostelijke vleugel binnengaan.
Er is een luik een paar kilometers hiervandaan dat naar het lab leidt.
Jemig, we moeten gaan!
Hallo...
...oude vriend.
We hadden hem daar niet mogen achterlaten.
We konden niets doen.
Het luik ligt een paar kilometer van deze grindweg.
Als we morgenvroeg vertrekken moeten we er 's avonds aankomen.
Ontspan.
- Waar ben ik?
Wat zie je?
Ik weet het niet.
Ben ik dood? - Niet zoals jij het kent.
Ben je bang van de dood? - Nee!
Ben je bang om te leven?
Wat ben je? - Niets wat jij kunt begrijpen.
Wat wil je in godsnaam? - We zijn nieuwsgierig naar jullie.
En jullie tijdsbeleving. - Is dat waar het om draait?
Het is merkwaardig voor ons. - Dit alles...
We willen het heel graag begrijpen.
Lineaire tijdsbeleving lijkt zo onpraktisch.
Leren is een langzaam proces en elke generatie begint weer op nul.
Een bescheiden proces van loze beloften.
Verbant mensen tot de kwelling van onwetendheid. Een kind in 't donker.
Vreemd dat de natuur een wezen zo kwaadwillig kan straffen.
Jullie zijn gedoemd om altijd opnieuw te leren wat pijn is.
Wat moet het pijnlijk zijn zelfinzicht en geweten te hebben-
-en toch gevangen te zitten in een lagere dimensie.
Wat wil je van me? Waarom koos je mij?
Koos? Waarom koos jij om het bericht te ontcijferen?
Dat heb je me al eerder gevraagd.
Je kwam naar mijn huis.
We begrijpen beslissingen niet. We bestaan alleen in een ogenblik.
Eén ogenblik en wij begrijpen alles wat te begrijpen valt in onze wereld.
Daarom kennen we oorzakelijkheid, waarschijnlijkheid en gevolg niet.
Dat bestaat dus niet in jullie tijd.
Als jullie tijdsbesef hetzelfde was als ons, zou je dan blijven bestaan?
Zou je blijven bestaan? - Kut!
Ontspan. Ontspan. - Kut!
Ontspan. Als de scheuren in de tijd zouden gevuld worden-
-en de mens zich nergens kon verstoppen, wat gebeurt er dan?
Ik weet het niet. Ik begrijp niet eens wat je bedoelt.
Wat gebeurt er als de mens niet langer hoeft te wachten?
We worden als jullie. - Zou je dat willen?
Ik kan hier niet bestaan.
Het maakt me ziek. Het betekent mijn dood!
Er is maar een ding waar de mens zeker van kan zijn. De dood.
Toch verstopt men zich voor het onvermijdelijke, neemt afstand.
Maar hoe meer tijd de mens krijgt, hoe meer tijd wordt afgenomen.
Je bestaan verlengen leidt tot ongekend lijden.
Tijd bepaalt alle voorwaarden van de mens.
Ironisch genoeg is het zowel een geschenk als een dief.
Hoe is jullie wereld?
Dat kan je niet begrijpen.
Kan je de kloof tussen dimensies overbruggen om te communiceren...
...kan je verdomme proberen?
Jullie weten dingen over ons en ons universum. Vertel het me!
Als je antwoorden zoekt voor jouw perceptie van de werkelijkheid-
-is je wereld dan niet meer een projectie dan een perceptie?
Wat zijn de feitelijke verhoudingen?
Zie je de wereld zoals je je hem voorstelt-
-of observeer je gewoon wat al bestaat?
Als de werkelijkheid een projectie is, wat als bewustzijn verdwijnt?
Ondanks een eeuwige reflectie begrijpt de mens het verschil niet-
-tussen werkelijkheid en illusie.
Voor elk nieuw mens komt een nieuwe werkelijkheid.
Misschien is het daarom dat de mens voortdurend gespannen is.
Zo tegenstrijdig.
Zo verdeeld. - Stop, stop, stop, stop!
Ben ik de enige die dit moet doorstaan?
Zou je je beter voelen als je niet de enige was?
Je wilt niet alleen zijn. -Ik wil niet lijden!
Je hebt pijn. - Ja, ik heb pijn!
En nu moet ik hier zitten tot ik sterf!
Wat als je kon terugkeren naar een tijd die voorbij is, voor de tumor.
Zou ik teruggaan in de tijd? - Ja.
Met de kennis die je nu hebt.
Hoe zou dat je gedrag veranderen?
Wat zou je anders doen, als er iets is?
Ik zou de ARIST zeggen dat ze kunnen oprotten.
Zou je andere besluiten maken? -Ik zou dit en jou tegenhouden.
Ons wissen uit de vergelijking. - Dat gaat niet.
Je zou ons niet kunnen zien. - Maakt niet uit.
Ik zou weten dat jullie daar waren en alles bewaken.
Het zou je werkelijkheidsbeleving en je gedrag veranderen.
Waarom je anders gedragen als je de situatie niet kan veranderen?
Ik zou het gewoon doen. - Dat vinden we vreemd.
We kiezen niet.
We beslissen niet wat er gebeurt. Ik koos niet om hierheen te komen.
Ik koos niet om ziek te worden!
Dingen gebeuren gewoon. We kijken niet naar de wereld en...
...schilderen hem zoals we willen.
In dat geval geloof je dat je geen controle hebt over je bestaan.
Je gelooft dat je gedachten geen gevolgen hebben.
Als je zou terugkeren naar een tijd met de kennis die je nu hebt-
-wat maakt het dan uit? Wat maakt ons bestaan dan uit?
Wat maken onze observaties dan uit?
Als de tijd zou teruggedraaid worden en je keerde terug-
-wat zou het dan uitmaken?
Dat was het.
Dat was alles.
Ik weet niet of dit allemaal gewoon een test was of...
Maar ik weet dat het niet kan veranderen.
Maar de wereld kan morgen ondergaan.
Dat weten we al.
Alles is al gebeurd.
De satelliet is ontdekt, de code gekraakt.
Het bericht ontcijferd.
Het was voorbij voor het begon.
Je kan het einde misschien niet veranderen.
Maar je kan de weg erheen veranderen.
Nog een ding. Waarschuw haar, lieg tegen haar.
Bespaar haar de waarheid, zodat ze vredig kan leven.
En vergeet erna.
Vergeet dit bericht. Vergeet wat er zal gebeuren.
Vergeet wat al gebeurd is. Gewoon...
Vergeet gewoon alles.
En leef.
Vertaling: Jenne Maes www.ordiovision.com